پارچه کششی

منسوجات پلی استر به طور کلی انعطاف پذیر نیستند. با این حال، با ترکیب الیاف اسپندکس (یا لیکرا) با الیاف پلی استر، پلی استر را می توان به پارچه ای با کشش چهار طرفه تبدیل کرد. منسوجات اسپندکس پلی استر معمولاً حاوی 90-92% پلی استر و 8-10% الیاف اسپندکس هستند که خاصیت ارتجاعی لباس را تعیین می‌کنند. اسپندکس پلی استر به طور کلی بسیار ارزان و ایده آل برای تولید ساق و سایر لباس های فعال یا تجهیزات ورزشی است.

پارچه‌های ابریشم مصنوعی معمولاً سبک‌تر هستند، اما اسپندکس ریون کمی سنگین‌تر از ریون استاندارد است. ریون معمولاً یک پارچه کشسان نیست، اما افزودن اسپندکس آن را کشدارتر می کند. پارچه ریون اسپندکس معمولاً از 95 درصد ریون و 5 درصد اسپندکس تشکیل شده است. استفاده از اسپندکس باعث کاهش تنفس ریون نمی شود. پارچه هنوز بسیار قابل تنفس است. پارچه های کشدار مانند این اغلب در شلوارهای ساق، لباس و دامن استفاده می شود.

نایلون اسپندکس پارچه ای است که حاوی نایلون و اسپندکس است. نایلون و اسپندکس هر کدام تا 50 درصد از پارچه را تشکیل می دهند. خود نایلون به طور کلی قابل کشش نیست اما بسیار بادوام است. افزودن اسپندکس به پارچه می تواند آن را هم قوی و هم کشدار کند. پارچه نایلونی اسپندکس برای ساخت جوراب شلواری، مایو، لباس رقص و لباس استفاده می شود.

مانند پلی استر، پنبه در درجه اول یک پارچه بافته شده با کشش طبیعی کمی است. همچنین می‌تواند با اسپندکس برای 4-کشش راه ترکیب شود. منسوجات اسپندکس پنبه ای معمولاً از 95 درصد پنبه و 5 درصد الیاف اسپندکس تشکیل شده اند. این پارچه را می‌توان در لباس‌ها و دامن‌ها استفاده کرد، اما بیشتر در شلوارهای نخی کشدار استفاده می‌شود.

ساتن به طور کلی یک پارچه انعطاف پذیر در نظر گرفته نمی شود، به خصوص زمانی که از الیاف مصنوعی مانند پلی استر ساخته شده باشد. اگرچه ساتن ابریشم کشش چهار طرفه ندارد، اما خاصیت ارتجاعی نسبتا خوبی دارد. درک این نکته مهم است که ساتن به بافت پارچه اشاره دارد نه یک نوع پارچه خاص. بنابراین ساتن را می توان برای هر نوع پارچه ای که به نوعی تولید می شود، استفاده کرد. پارچه ساتن استرچ معمولا از ترکیب نایلون و اسپندکس ساخته می شود. ظاهری درخشان دارد و برای ساخت لباس‌ها، لباس‌های مجلسی و سایر لباس‌هایی که نیاز به درخشش و ظاهری مجلل دارند، ایده‌آل است.