ثبات رنگ نساجی و فرآیند تولید رنگرزی و تکمیل

ثبات رنگ منسوجات معمولاً شامل مقاومت در برابر صابون شدن، مالش، نور، سفید کننده یا اکسیداسیون (عامل کاهنده)، اتو کردن، تعریق و تعریق است. از این میان، مقاومت در برابر صابون، مقاومت در برابر اصطکاک، مقاومت در برابر نور، مقاومت در برابر آب و مقاومت در برابر تعریق چندین شاخص ثبات رنگ هستند که اکثر خریداران در تولید و تجارت واقعی به آن توجه بیشتری می کنند.

رتبه بندی ثبات رنگ عبارتند از: سطح 1، سطح 1-2، سطح 2، سطح 2-3، سطح 3، سطح 3-4، سطح 4، سطح 4-5، سطح 5. کلاس 5 کلاس نهم. سطح 1 بدترین، سطح 3 پایه و سطح 5 بالاترین، اما تقریبا غیرممکن است. سطح 3 فقط می تواند یک سطح پایه، یک سطح متوسط ​​باشد.

1. روش تست برای ثبات رنگ به صابون

ثبات رنگ صابونی یکی از رایج ترین موارد ارزیابی ثبات رنگ است. ماندگاری رنگ صابونی به میزان محو شدن پارچه های رنگی پس از صابون زدن در شرایط مشخص اطلاق می شود که شامل دو محتوی ارزیابی است: محو شدن اصلی و لکه شدن پارچه سفید. محو شدن همان طور که گفته می شود به کمرنگ شدن پارچه های رنگی قبل و بعد از صابون زدن اطلاق می شود. لک شدن پارچه سفید به حالتی اطلاق می‌شود که پارچه‌های سفید و پارچه‌های رنگی به‌صورت خاصی دوخته و روی هم چیده می‌شوند و پس از صابون‌زدایی، پارچه سفید به دلیل کم‌رنگ شدن پارچه‌های رنگی لکه‌دار می‌شود. درجه محو شدن یا لکه شدن باید تحت منبع نور مشخص شده آزمایش شود و بر روی کارت خاکستری استاندارد درجه بندی شود. نتایج به 5 درجه تقسیم می شوند که 5 بهترین و 1 بدترین است.

2. ارتباط بین ساختار رنگ، رنگرزی و فرآیند پس از درمان و ثبات رنگ به صابون سازی

در آزمایش‌های روزانه، تعداد قابل‌توجهی از منسوجات، از جمله پنبه، پشم، پلی‌استر، نایلون و مخلوط‌های آنها، و همچنین پارچه‌های کشسان حاوی اسپندکس، با درجه 3 یا زیر لایه‌های نایلونی و استات لکه‌دار شدند. اگرچه رنگ ها و فرآیندهای چاپ و رنگرزی مورد استفاده در مواد الیافی مختلف متفاوت است، اما مشکلاتی که به وجود می آیند کاملاً مشابه هستند. این امر عمدتاً مربوط به رنگ شناور سطح پارچه و انتقال برخی از دانه های رنگی است، بنابراین به نوع رنگ مورد استفاده، فرآیند رنگرزی و فرآیند پس از درمان نیز مربوط می شود.

3. ثبات صابونی محصولات رنگرزی راکتیو به رنگهای ثابت نشده بستگی دارد

با در نظر گرفتن رنگ‌های راکتیو، در تئوری، به دلیل پیوند کووالانسی بین رنگ‌ها و الیاف، شستشو با آب نمی‌تواند به راحتی باعث دفع، محو شدن و خونریزی رنگ شود. بنابراین، پایداری رنگ رنگ‌های راکتیو در برابر صابون‌سازی به مقدار رنگ‌های ثابت نشده (رنگ‌های هیدرولیز شده و مقادیر کمی رنگ‌های واکنش‌نخورده) بستگی دارد. اگر رنگ هیدرولیز شده را نتوان به طور کامل با صابون زدایی پاک کرد، شستشوی بعدی به محو شدن ادامه خواهد داد. پایداری صابون سازی نیز به پایداری پیوند رنگ های باند مربوط می شود و رنگ های شکستن پیوند نیز با آب شسته می شوند.

بنابراین، مهم ترین عوامل موثر بر ثبات رنگ در صابون سازی، ساختار و خواص رنگ و به دنبال آن فرآیندهای رنگرزی و پس از رنگرزی است. رنگهای راکتیو دارای سرعت تثبیت بالا یا سرعت هیدرولیز آهسته، رنگهای هیدرولیز شده کمتر و رنگهای کمتری هستند که با شستشو حذف می شوند. رنگ های ثابت نشده و رنگ های هیدرولیز شده دارای مستقیمی کم، حلالیت در آب خوب، لکه دار شدن آسان و شستشوی آسان هستند. با این حال، با غلظت رنگ بالا و مقدار زیادی رنگ باقیمانده، شستن آن آسان نیست.

4. پایداری صابون زدن نیز ارتباط تنگاتنگی با فرآیند رنگرزی دارد

علاوه بر این، پایداری صابون زدن نیز ارتباط نزدیکی با فرآیند رنگرزی دارد. جذب و انتشار رنگ کافی است، سرعت تثبیت زیاد است، رنگ باقیمانده و رنگ هیدرولیز شده کمتر است و شستشوی آن آسان است. فرآیند رنگرزی معقول است، پیوند کووالانسی بین رنگ و الیاف در طول رنگرزی و پس از درمان به راحتی شکسته نمی شود و ثبات رنگ به صابون زدن خوب است.